Polaczenie stropów nad podpora o charakterze ciaglym uwzglednia sie jedynie wtedy, gdy ciaglosc ta jest zagwarantowana srodkami konstrukcyjnymi

Połączenie stropów nad podporą o charakterze ciągłym uwzględnia się jedynie wtedy, gdy ciągłość ta jest zagwarantowana środkami konstrukcyjnymi. Ma to przykładowo miejsce, gdy: – przez ściany wykonywane w ślizgu przeprowadzone jest zbrojenie przenoszące ujemny moment podporowy, a sam strop wykonany jest na miejscu budowy – z prefabrykowanych płyt wypuszczone jest zbrojenie połączone nad podporą przez zespawanie pośrednie lub bezpośrednie Częściowe zamocowanie stropów w ścianach budynku następuje wówczas, gdy końce płyt stropowych są dociśnięte przez płyty ścienne wyższych kondygnacji (nie może dotyczyć to, więc płyt stropodachu). Stopień utwierdzenia stropu w ścianach zależny jest wtedy w zasadzie od dwóch parametrów: – głębokości osadzenia stropu w ścianach – sztywności płyty stropowej Czym głębsze jest osadzenie stropu na ścianie i czym mniejsza jest sztywność samej płyty stropowej, tym większe jest jej utwierdzenie w ścia nie. Uzyskane w ten sposób utwierdzenie sięgać może w skrajnym przypadku 85% utwierdzenia całkowitego. W pozostałych przypadkach podparcie należy traktować jako swobodne. Continue reading „Polaczenie stropów nad podpora o charakterze ciaglym uwzglednia sie jedynie wtedy, gdy ciaglosc ta jest zagwarantowana srodkami konstrukcyjnymi”

Stropy Charakter pracy stropu w budynku zalezy w glównej mierze od sposobu jego podparcia

Stropy Charakter pracy stropu w budynku zależy w głównej mierze od sposobu jego podparcia. Najczęściej stosowane sposoby podparcia płyt stropowych. Widzimy najczęściej obecnie stosowane podparcie na dwu krawędziach pozwalające, co jest jego dużą zaletą, na dość swobodne zmienianie ciężaru elementu poprzez zmiany szerokości płyty. Przy tym schemacie występują jednoznaczne ugięcia stropu, co zmusza do zwiększania jego wysokości konstrukcyjnej i ogranicza rozpiętość. Podparcie stropu na trzech krawędziach w sposób ciągły poprawia warunki jego pracy, zmniejsza ilość zbrojenia i ugięcia, ale praktycznie tylko wtedy, gdy krawędź swobodna jest krótszą krawędzią stropu. Continue reading „Stropy Charakter pracy stropu w budynku zalezy w glównej mierze od sposobu jego podparcia”

W trakcie eksploatacji budynku wystapienie obciazenia zmiennego o maksymalnej dopuszczalnej intensywnosci jednoczesnie na duzej powierzchni stropu jest malo prawdopodobne

W trakcie eksploatacji budynku wystąpienie obciążenia zmiennego o maksymalnej dopuszczalnej intensywności jednocześnie na dużej powierzchni stropu jest mało prawdopodobne. Stąd też dopuszcza się (PN-74/B-02009) redukcję wielkości obciążenia zmiennego belek i podciągów w zależności od powierzchni, z której przejmowane są obciążenia. Zdaniem autora, analogiczna redukcja obciążeń zmiennych dotyczyć powinna także płyt krzyżowo zbrojonych. Pomijając specjalne typy pomieszczeń, jak np. magazyny, istnieje bardzo małe prawdopodobieństwo, aby na wszystkich kondygnacjach obciążenie zmienne osiągnęło wartość nominalną. Continue reading „W trakcie eksploatacji budynku wystapienie obciazenia zmiennego o maksymalnej dopuszczalnej intensywnosci jednoczesnie na duzej powierzchni stropu jest malo prawdopodobne”

Przekazywanie reakcji w poblizu konców sciany ma miejsce wszedzie tam, gdzie sztywnosc sciany jest wielokrotnie wieksza od sztywnosci elementu podpierajacego

Przekazywanie reakcji w pobliżu końców ściany ma miejsce wszędzie tam, gdzie sztywność ściany jest wielokrotnie większa od sztywności elementu podpierającego. Zachodzi to, więc nie tylko przy ścianach pełnych, ale także przy ścianach z otworami okiennymi, którym (tzn. ścianom) odpowiednią sztywność zapewnia część parapetowa płyty ściennej, ale nie zachodzi, jeśli płyta ścienna przecięta jest otworem drzwiowym. Odciążenie środka elementu podpierającego ścianę i przeniesienie obciążenia w okolice podpór ma miejsce jedynie wtedy, gdy element podpierający jest równoległy do ściany. W przeciwnym przypadku, gdy np. Continue reading „Przekazywanie reakcji w poblizu konców sciany ma miejsce wszedzie tam, gdzie sztywnosc sciany jest wielokrotnie wieksza od sztywnosci elementu podpierajacego”