Przyjmuje sie tradycyjnie, ze obciazenie przekazywane na element podpierajacy pochodzi z wyodrebnionego myslowo w scianie trójkata równobocznego

Przyjmuje się tradycyjnie, że obciążenie przekazywane na element podpierający pochodzi z wyodrębnionego myślowo w ścianie trójkąta równobocznego. Jeżeli nie spodziewamy się zarysowania ściany, a taka sytuacja zwykle zachodzi, to właściwszym jest przyjęcie schematu obciążenia który jest dość dobrym przybliżeniem rzeczywistego rozkładu obciążeń. Parametry tego obciążenia: p p i c wyznacza się z uwzględnieniem współczynnika sprężystości ściany, jej wymiarów geometrycznych oraz sztywności giętej elementu podpierającego. Jest oczywiste, że jeżeli ściana składa się z elementów pionowych (np. dyle), obciążenia przyjmuje się jako równomiernie rozłożone. Odmienna sytuacja powstaje wtedy, gdy ściana nienośna jest prefabrykowanym elementem o rozpiętości całego przęsła. Ściana taka jest w swej płaszczyźnie elementem bardzo sztywnym, o minimalnych ugięciach, gdy tymczasem podpierająca ją belka lub płyta ma wielokrotnie mniejszą s ztywność i odkształca się o wiele łatwiej. W efekcie w części przyśrodkowej ściany powstaje szczelina pomiędzy nią a elementem podpierającym, obciążenia zaś są przekazywane jedynie w części przypodporowej. Podstawową trudnością jest tu wyznaczenie zasięgu oddziaływania c (wielkość Pp wyznacza się z warunku równowagi obciążeń i oddziaływań). Trudności tej można uniknąć kształtując odpowiednio na dolnej krawędzi ściany specjalne miejsca podparcia. [patrz też: gruz kruszony, wieszaki na medale, bramy segmentowe łódź ]

Powiązane tematy z artykułem: bramy segmentowe łódź gruz kruszony wieszaki na medale